กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 392 เฝิงเหล่าซานกลับยังไม่ตาย
ใต้ต้นไม้ล้มต้นนี้ หลี่เซี่ยงตงไม่เพียงพบคราบเลือดและร่องรอยที่มีคนนอนอยู่ แต่ยังมีเศษผ้าที่ถูกทิ้งเอาไว้ด้วย
นั่นแสดงว่าเฝิงเหล่าซานจัดการบาดแผลของตัวเองที่นี่
เมื่อมองออกไปอีกก็เห็นรอยเท้าทอดยาวออกไปไกล จากรอยเท้าพอจะบอกได้ว่า แม้เขาจะห้ามเลือดได้แล้ว แต่ก็บาดเจ็บไม่น้อย เวลาเดินก้าวสั้นมาก ต่อให้ใช้ไม้ค้ำก็ยังเดินโซเซอยู่บ้าง
แต่ไม่ว่าจะอย่างไร คนคนนี้ก็ยังไม่ตาย ขณะที่จางเจี่ยฟ่างกลับตายไปแล้ว หลี่เซี่ยงตงยอมรับความจริงข้อนี้ไม่ได้
เขาลุกขึ้น กัดฟันแล้วไล่ตามรอยเท้าต่อไป