กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 344 การประชันที่แท้จริง
หลี่เซี่ยงตงหันกลับไปชูนิ้วโป้งให้จางเจี่ยฟ่างกับจางฉือ จากนั้นแบมือแล้วกดฝ่ามือลงเล็กน้อย
ความหมายคือเขาพบบางอย่างแล้ว แต่ให้จางเจี่ยฟ่างกับจางฉือรออยู่ที่เดิมก่อน เมื่อเขาแน่ใจว่าไม่มีอันตรายแล้วค่อยตามมา
หลี่เซี่ยงตงจึงย่อตัวถือปืนค่อย ๆ ขยับเข้าไปทีละนิด
ขณะที่เขาใกล้จะถึงพุ่มไม้ จู่ ๆ ก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง ราวกับกำลังถูกสัตว์ดุร้ายที่อันตรายมากตัวหนึ่งจ้องเล่นงาน
ในเสี้ยววินาทีนั้น หลี่เซี่ยงตงออกแรงถีบขาทั้งสองข้างอย่างฉับพลัน ร่างดีดถอยหลังเหมือนสปริง
ในจังหวะที่เขาพุ่งตัวออกไป เสียงปืนแหลมใส 2 นัดก็ดังมาจากในป่า ‘ปังแป๊ว~! ปังแป๊ว~!’