กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 343 เหมือนจะเจอถูกที่แล้ว
หลี่เซี่ยงตงรู้สึกฉงนขึ้นมาบ้าง
ในเมื่อมองไม่เห็น แล้วสองคนนั้นมาหยุดอยู่ตรงนี้ทำไมกัน และดูจากร่องรอยในที่เกิดเหตุแล้ว พวกเขาหยุดอยู่ตรงนี้ไม่ใช่เวลาสั้น ๆ ด้วย
แต่คิดไม่ออกก็เลิกคิดไปเลย
หลี่เซี่ยงตงเรียกจางเจี่ยฟ่างกับจางฉือให้ตามต่อไป
ตามออกไปเรื่อย ๆ ราวสองสามลี้ ห่างจากกระท่อมพักแรมของพวกเขามากขึ้นเรื่อย ๆ หลี่เซี่ยงตงก็รู้สึกว่ามันไม่ชอบมาพากล
เขาหยุดฝีเท้า เรียกจางเจี่ยฟ่างกับจางฉือไว้ “หยุดก่อน เจี่ยฟ่าง จางฉือ ผมว่ามันไม่ชอบมาพากลนะ ทำไมรู้สึกเหมือนพวกมันกำลังล่อพวกเราให้ไปไกลกว่านี้อีก”