กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 295 ว่าแล้วว่าไม่ราบรื่นขนาดนี้
ท้องฟ้ามืดลงเรื่อย ๆ ลมพัดผ่านไร่ข้าวโพดส่งเสียง ‘สวบสวบ’
ถึงจะรู้ว่าไม่มีอะไร แต่สำหรับปัญญาชนที่เพิ่งมาจากเมืองมาชนบท พอมองไร่ข้าวโพดที่ยาวสุดลูกหูลูกตาขนาดนี้ ในใจก็ยังอดกังวลไม่ได้
ปัญญาชนหญิงสามคนที่นั่งอยู่บนรถม้าของหลี่เซี่ยงตงจับแขนกันไว้ คุยกระซิบกระซาบอะไรกันเบา ๆ
หลี่เซี่ยงตงหันไปมองพวกเธอแวบหนึ่ง มุมปากเผยรอยยิ้มที่ชวนให้คิดอะไรต่อ
ปัญญาชนชายที่นั่งอยู่ข้างหน้าอีกนิดสังเกตเห็นท่าทีของหลี่เซี่ยงตง จึงขยับตัวเข้าไปใกล้หน่อย ล้วงบุหรี่ออกจากกระเป๋าเสื้อ ยื่นให้หลี่เซี่ยงตงมวนหนึ่ง “พี่ สูบบุหรี่ไหม”