กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 237 คนกับหมาป่าเผชิญหน้า
เวลาผ่านไปโดยไม่รู้ตัว ตอนนี้นอกนั้นมืดสนิทจนมองอะไรไม่เห็น
หลี่เซี่ยงตงกับพวกพากันออกมาจากในถ้ำทั้งหมด เดินไปหาจางฉือ อู๋ซือหย่วน และเกาเลี่ยง สามคนที่อาสาขึ้นเวรเอง
“เป็นไงบ้าง ตอนนี้ข้างนอกสถานการณ์ยังไง”
เกาเลี่ยงชำเลืองออกไปข้างนอก “ก็พอไหว ไม่มีตัวไหนไต่ขึ้นมา แต่พอมืดแล้วในป่าข้างนอกนี่ฝูงหมาป่าเยอะมาก ผมสังเกตดี ๆ แล้ว อย่างน้อยตรงนี้ก็มีสามฝูง นายว่าทำไมหมาป่าพวกนี้ไม่กัดกันเอง”