กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 236 ถึงเวลาแล้วเหมือนกัน
หมาป่าเหล่านี้ใจเย็นกว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก
แม้จะเริ่มกระสับกระส่ายแล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมออกมาจากในป่า
หรืออาจเป็นเพราะเลื่อนลากหลายคันอยู่ใกล้เฉินกว่างไฉกับพวกเกินไป ฝูงหมาป่าไม่มั่นใจว่าจะแย่งมากินได้ เลยวนเวียนอยู่ข้างนอกตลอด เฉินกว่างไฉกับพวกได้ยินแค่เสียงหมาป่า กับแสงวูบวาบที่สว่างขึ้นเป็นครั้งคราว
ไม่เห็นหมาป่าสักตัวเข้ามาเลย
พอขอบฟ้าเริ่มขาวเหมือนท้องปลา ในป่าก็เงียบลง