กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 225 คบกันจริง ๆ แล้ว
สองคนจูบกันอยู่ในป่ากันอยู่นานทีเดียว
จนได้ยินเสียงคนร้องเรียกชื่อเสิ่นฟางอยู่ไกล ๆ ทั้งสองถึงผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว เสิ่นฟางใช้หลังมือเช็ดริมฝีปากที่ชาไปหมดของตัวเอง อายปนหงุดหงิด “นายนี่มันน่าหมั่นไส้จริง ๆ ใครสั่งให้มาจูบฉัน!”
เกาเลี่ยงได้แต่ยิ้มโง่ ๆ “เธอสวยเกินไป ผมทนไม่ไหวจริง ๆ แต่เธอวางใจได้ ผมรับผิดชอบเธอแน่นอน!”
“ใครต้องการให้นายรับผิดชอบกัน ไอ้ตัวน่ารำคาญ!”
คำพูดออดอ้อนแบบนี้ ในหูของเกาเลี่ยงแล้วหวานหาที่เปรียบไม่ได้ เขาเฝ้าคิดย้อนถึงภาพเมื่อครู่ไม่หยุด