กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 223 เกาเลี่ยงกับเสิ่นฟาง
“เพียะ!”
“อ๊าก~! โอ๊ย! เวรเอ๊ย! พี่ตีผมทำไม!” เกาเลี่ยงสะดุ้งเฮือก พยายามป้องแผ่นหลังตรงที่ตัวเองเอื้อมไม่ถึง
เกาหมิงฟาดเขาอีก 2 ที “แกยังมีหน้ามาถามว่าฉันตีแกทำไม ฉันก็ว่าอยู่ ช่วงนั้นแกไม่ค่อยกลับบ้าน บอกว่าไปบ้านเพื่อน ที่แท้ก็ไปทำเรื่องบัดซบแบบนี้นี่เอง!”
“เปล่า ๆ พี่ ผมไม่ได้ไปทำเรื่องเหลวไหลจริง ๆ!” เกาเลี่ยงรีบกระโดดลุกขึ้นหลบ
“งั้นแกบอกฉันมาว่าไปทำอะไร ถึงได้ไปฟังเรื่องเละเทะพวกนี้มา!”
เกาเลี่ยงเผ่นไปหลบหลังหลิวต้าซานในไม่กี่ก้าว “ผมแค่ได้ยินคนอื่นเล่ามา ก็คุยกันอยู่ไม่ใช่เหรอ ทำไมพี่ถึงลงไม้ลงมือแล้วล่ะ ผมไม่ได้ไปทำเรื่องไม่ดีจริง ๆ!”