ตอนที่ 152 ได้โควตางานแล้ว

ตอนที่ 152 ได้โควตางานแล้ว

ฝีมือยิงปืนของหลี่เซี่ยงตงไม่ได้ห่วยขนาดนั้นจริง ๆ ผลก็เป็นอย่างที่เขาคิด ยังมีหมาป่าตัวอื่นที่บาดเจ็บแล้วหนีออกไปจากบริเวณถ้ำ

ในป่าที่ห่างจากถ้ำราว 70–80 เมตร เขาพบซากหมาป่าตัวหนึ่ง

จะเรียกว่าซากหมาป่าก็คงไม่ถูกนัก เรียกว่าเศษซากหมาป่าน่าจะตรงกว่า

หมาป่าตัวนี้เหลือเพียงหัวกับเศษหนังขนและกระดูกอีกเล็กน้อย ส่วนอื่นหายไปหมดแล้ว

หลี่เซี่ยงตงยืนอึ้งอยู่หน้าหัวหมาป่าครู่หนึ่ง ก่อนล้วงบุหรี่ออกจากกระเป๋ามาจุด ‘เวรเอ๊ย! แม่งโหดเกินไปแล้ว กินเสียเกลี้ยงขนาดนี้เลย!’

เขาก้มลงจับหูของหัวหมาป่าแล้วหิ้วหัวหมาป่าขึ้นมา จากนั้นเดินสำรวจป่ารอบ ๆ ต่อ