เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 151 อยู่ให้รอด อย่าห้าว
ตอนนี้หลี่เซี่ยงตงรู้สึกว่าต้นไม้ที่ตนเองตัดในตอนกลางวันเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องอย่างยิ่ง
ตอนที่เขาเดินทางจากบ้านอาจารย์มาหาเมิ่งซงหลินที่ฟาร์มป่าไม้ บนตัวพกกระสุนปืนไรเฟิลมา 30 นัด กระสุนปืนพกสำหรับปืนพกเมาเซอร์ 20 นัด รวมกันทั้งหมดก็แค่ 50 นัด ยิงกวางแดงไปยังใช้ไปอีก 3 นัด
หากไม่ได้ใช้ต้นไม้เล็กปิดปากถ้ำเอาไว้ ข้างนอกนั่นมีหมาป่าตั้งยี่สิบสามสิบตัวเชียวนะ
เขาไม่กล้ารับประกันหรอกว่ากระสุนทุกนัดจะยิงหมาป่าตายได้ตัวละนัด
หากไม่มีต้นไม้เล็กนี้ตั้งขวางอยู่ตรงกลางปากถ้ำ หมาป่าพวกนั้นก็คงบุกเข้ามาได้อย่างง่ายดาย ขอเพียงตนเองเผอเรอไปแค่นิดเดียว ปล่อยให้หมาป่าเข้ามาในถ้ำของตนได้ หมาป่าตัวที่เหลือก็จะบุกตามเข้ามาไม่ขาดสาย
ถึงเวลานั้นคงได้เดือดร้อนจริง ๆ แน่