กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 16 หมาป่ามาล้างแค้น
ถ้าอยู่ในเมืองหรือในหมู่บ้าน การมีใครสักคนวางมือบนไหล่ก็เป็นเรื่องธรรมดา
แต่ตอนนี้อยู่กลางป่าเขา แม้แต่เงาคนสักคนก็ยังไม่มี จู่ ๆ กลับมีบางอย่างพาดลงบนไหล่ ความเย็นเยียบแล่นจากกระหม่อมของหลี่เซี่ยงตงลงไปถึงปลายกระดูกสันหลังทันที
ขนอ่อนทั่วทั้งตัวลุกชันขึ้นมาหมด
อีกทั้งด้านหลังยังมีเสียงหอบหายใจให้ได้ยิน พร้อมกลิ่นเหม็นสาบคาวคลุ้ง
ไม่ต้องคิดให้มาก หลี่เซี่ยงตงก็รู้ว่าสิ่งที่อยู่ด้านหลังและพาดอุ้งเท้าบนไหล่ของเขาต้องเป็นหมาป่าแน่นอน
สัตว์ตัวเล็กอย่างจิ้งจอกหรือพวกอื่น ๆ ไม่กล้าเข้ามายุ่งกับคน ส่วนสัตว์ดุร้ายตัวใหญ่อย่างหมีดำและเสือก็ไม่สนจะใช้วิธีแบบนี้ พวกมันพุ่งเข้าขย้ำตรง ๆ เลย