เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 151 เจ้าคือวัวบ้า
การวาดยันต์ให้ความสำคัญกับการเดินพู่กันดุจมีเทพสถิต รวบรวมพลังญาณทั้งหมดไว้ที่จุดเดียว ปล่อยลมหายใจจมลงสู่ตันเถียน เบื้องบนเชื่อมรับปราณวิญญาณแห่งฟ้าดิน หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับพู่กันและหมึกในคราวเดียว
ดังนั้นการวาดยันต์ต้องทำให้เสร็จในหนึ่งจังหวะ หยุดไม่ได้ ผิดพลาดไม่ได้ เพียงแต่ต้องผนึกกลไกวิญญาณแห่งฟ้าดินเอาไว้ ยันต์จึงจะสำเร็จ จึงจะมีอิทธิฤทธิ์ได้
ฟางฝานเองก็เป็นผู้ชำนาญการวาดยันต์มาแต่เก่า ฝึกฝนมาหกร้อยปี แม้ระหว่างนั้นจะทำ ๆ หยุด ๆ แต่ด้วยการสั่งสมของกาลเวลา รากฐานของเขาจึงยังลึกและมั่นคง
ยามนี้วาดยันต์ไปสิบกว่าแผ่นแล้ว เขายังไม่รู้สึกเหนื่อยล้า ยังคงโบกพู่กันต่อไป ระหว่างที่พู่กันพลิ้วราวมังกรเลื้อยงูเลื้อย ยันต์อีกแผ่นก็ก่อรูปสำเร็จอีกครั้ง