กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 คนที่อดทนได้ต่างหากถึงร้ายกาจที่สุด
ซูเฉินเจี้ยนได้ยินดังนั้นก็ประสานมือคารวะกล่าว
“เมื่อศิษย์น้องฟางปลอดภัยดี ข้าก็จะส่งข่าวกลับไป รอผู้อาวุโสอวิ๋นได้รับข่าวแล้วก็คงวางใจ”
“แต่ศิษย์น้องฟาง ผู้อาวุโสอวิ๋นห่วงใยเจ้าจริง ๆ แม้แต่ข้าผู้เป็นศิษย์พี่ก็ยังอดอิจฉาไม่ได้”
ฟางฝานยิ้มทั้งที่ใจมิได้คิดเช่นนั้น
“ก็เพราะอาจารย์อาอวิ๋นยังระลึกถึงไมตรีแต่ครั้งก่อน ตอนนี้ยังให้ท่านเป็นห่วงอีก นับเป็นความละอายของข้าเอง”
“ฮ่า ๆ ๆ ศิษย์น้องฟางเกรงใจเกินไปแล้ว เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน”
ซูเฉินเจี้ยนหันกายหมายจะจากไป ทว่ากลับแอบยัดแผ่นหยกแผ่นหนึ่งใส่มือให้ พลางกระซิบเสียงเบา