เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 ร่อนลงสุดระทึก ถ้ำสถิตใหม่ใต้พิภพ
ใต้ดินสามพันจั้ง ทว่าไท่ซ่างหยวนจวินเห็นว่ายังตื้นเกินไป จึงไปถึงที่สามพันห้าร้อยจั้ง ปล่อยให้ฟางฝานบินต่ออีกพักใหญ่
ตอนนี้ฟางฝานกำลังเร่งความเร็ว ตรงหน้าเขาปรากฏม่านพลังม่านหนึ่งกำลังปิดเข้าหากัน นั่นคือค่ายกลใหญ่พิทักษ์สำนัก
พอเห็นท่าว่าจะตามไม่ทัน หวงหลิงเหนียงก็ร้องเสียงดัง
“นายท่านให้ข้ายืนอยู่ข้างหน้า หัวข้าแข็ง ข้าจะพุ่งชนให้มันเปิดเอง”
“โง่จริง ใครบอกว่าเราไปไม่ทัน”
จู่ ๆ ในมือฟางฝานก็มีอักขระลมกรดเพิ่มขึ้นสิบกว่าแผ่น นี่คือของสะสมที่เขามีมานานหลายปี เก็บไว้ใช้หนีตายยามคับขัน
แต่ฟางฝานระมัดระวังเกินไปจนไม่มีโอกาสได้ใช้ ตอนนี้จึงทุ่มหมดหน้าตักพอดี
เพี้ยะ เพี้ยะ เพี้ยะ อักขระลมกรดสิบกว่าแผ่นแปะลงบนน้ำเต้าวิเศษ พร้อมกันนั้นแสงวิญญาณก็สว่างวาบ เกิดผลเร่งความเร็ว