เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 มหันตภัยมารมาเยือน
สิบปีผ่านไป ฟางฝานค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เขาจบการเก็บตัวฝึกตน รู้สึกว่าร่างกายค่อนข้างหนักหน่วงและอ่อนล้า
แต่เมื่อสำรวจบริเวณตันเถียนล่าง ที่นั่นทะเลปราณพลุ่งพล่าน ไอปราณไหลเวียน เต็มไปด้วยพลังชีวิตที่คึกคัก
สิบปีมานี้แม้ฟางฝานจะยังไม่ทะลวงขั้นฝึกลมปราณชั้นสิบ แต่ก็ยังมีความคืบหน้า เขาประเมินดูคร่าว ๆ แล้ว ระยะห่างจากขั้นฝึกลมปราณชั้นสิบยังต้องใช้เวลาอีกยี่สิบปี
เขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปนอกถ้ำ ขณะนั้นมีสายลมปะทะเข้ามาด้านหน้า
ลมในเขตแดนวิญญาณเป็นลมแบบฤดูใบไม้ผลิมาโดยตลอด อ่อนโยน อบอุ่น และแฝงด้วยปราณวิญญาณ
ทว่าสายลมนี้กลับมีกลิ่นอายชั่วร้าย คล้ายถูกมลทินดำเน่าเหม็นปนเปื้อน ฟางฝานรู้สึกคลื่นไส้ราวกับจะอาเจียน
เขาพลันหรี่ตาลง มองไปยังเขตแดนวิญญาณ
ก็เห็นพืชวิญญาณสามชนิดในเขตแดนวิญญาณเหี่ยวเฉา ใบไม้อ่อนปวกเปียกห่อตัวลง ราวกับกำลังจะแห้งตาย
แต่ฟางฝานมองออกว่า ผู้ปลูกพืชวิญญาณคงทุ่มเทอย่างเต็มที่แล้ว ถึงประคองพืชวิญญาณเหล่านี้ไว้ไม่ให้ตาย