เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 ได้รับสายเลือดกิเลน
ฟางฝานยื่นแขนออกไป ค่อย ๆ สัมผัสกับเงาลวงนั้น ส่วนมืออีกข้างหนึ่ง เขากำยันต์เคลื่อนพริบตาไว้ใบหนึ่ง
ยันต์นี้เพียงกระตุ้นก็สามารถเคลื่อนพริบตาไปได้ไกลกว่าร้อยจั้ง เป็นไม้ตายปกป้องชีวิตที่ฟางฝานเตรียมไว้
แต่ทันทีที่ปลายนิ้วแตะต้อง ร่างกายของฟางฝานก็พลันเหมือนติดอยู่ในวังวน แสงเงารอบด้านบิดเบี้ยวหมุนวน ภาพประหลาดหลากหลายแวบผ่านตรงหน้า
มีลิงยักษ์สูงใหญ่ค้ำฟ้า ขนทั่วร่างเป็นสีขาว เสียงคำรามก้อง แผ่นดินแตกระแหง
โครงกระดูกที่ทั่วร่างพวยพุ่งไอสังหารสีดำ เอวห้อยร้อยเรียงด้วยศีรษะนับร้อย เบื้องล่างคือภูเขาซากศพและทะเลโลหิต
ในมือกำคทาไว้ เบื้องบนมีแสงสีดำพันเกี่ยว ส่งกลิ่นอายน่าสะพรึงกลัวออกมา
มีมังกรดำบินวนอยู่บนฟ้าสูง ปากพ่นเปลวเพลิง ร่างกายมหึมาเยี่ยงทะเลกว้าง
บนท้องฟ้าอัสนีคำรามกึกก้อง ในชั้นเมฆดำซ้อนทับมีสิ่งยักษ์ใหญ่แหวกว่ายเวียนว่าย เสียงต่ำทุ้มดังสนั่นดุจฟ้าผ่า