เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 ตามหาเลือดเนื้อกิเลน
“น้องม้า แผลเจ้าหายดีแล้วหรือ” เสิ่นเย่าเทียนเอ่ยเสียงเย็นชา
“ศิษย์พี่ใหญ่ ท่าน ท่านพูดหมายความว่าอะไร”
“หมายความว่าอะไร เจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือ เมื่อร้อยปีก่อน ข้าแทงเจ้าด้วยกระบี่เล่มหนึ่ง แล้วยังฝังพิษแมลงไว้ ตอนนี้เจ้าสบายดีหรือไม่”
“ว่าอะไรนะ! ท่านเป็นคนวางยาพิษ ไม่ใช่ศิษย์พี่หญิงหรือ เหตุใดถึงทำเช่นนี้” หม่าซิงอวิ๋นตกใจยิ่งนัก
“เหตุใด เจ้าไม่รู้หรือว่าหญิงนางนั้นชอบเจ้าอยู่ตลอด ถึงขั้นที่ข้ากดนางไว้ใต้ร่าง นางยังพร่ำเรียกชื่อเจ้า ข้าก็แค่ไม่อยากให้เจ้าสุขสบาย ทำไมผู้หญิงที่ข้าชอบต้องมาชอบเจ้าด้วย”
“เช่นนั้น แล้วศิษย์พี่หญิงเล่า”
“ข้าฆ่านางแล้ว!”
“ท่านฆ่าศิษย์พี่หญิง!” หม่าซิงอวิ๋นราวกับถูกฟ้าผ่าลงกลางกระหม่อม
ฉับ! เวลานั้นเสิ่นเย่าเทียนชักกระบี่จ่อคอหม่าซิงอวิ๋น