กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในเวลาเพียงไม่กี่สิบวินาที
ฉู่เฟิงพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่บนยอดเขาเดิมแล้ว แต่กลับมาอยู่ในหนองน้ำแห่งหนึ่ง รอบด้านเต็มไปด้วยต้นไม้หักพัง กิ่งไม้แห้งตาย และความรกร้างว่างเปล่า
ส่วนไกลออกไป เขามองเห็นเทือกเขาสีน้ำเงินเขียวผืนหนึ่งได้อย่างชัดเจน
ฉู่เฟิงขมวดคิ้วน้อย ๆ ข้าวในมือของเขายังกินไม่หมดเลย ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ได้?
ซากวิญญาณเสมือนต้องเปิดล่วงหน้าแน่ ๆ
สีหน้าฉู่เฟิงเขียวคล้ำทันที
เขาหันไปมองรอบ ๆ โชคดีที่กระเป๋าที่พกมายังอยู่
เพราะข้างในมีของใช้จำเป็นสำหรับการใช้ชีวิตอยู่ อย่างเช่นหมวกคลุมศีรษะสีดำ
ในตอนนั้นเอง ฉู่เฟิงก็เหมือนจะรู้สึกว่าบริเวณรอบข้างเงียบเกินไป