กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังเลิกเรียนในตอนบ่าย
ฉู่เฟิงจบการเรียนอันแสนวุ่นวายตลอดวัน เขาทุบเอวที่ปวดระบมของตัวเอง พลางแยกเขี้ยวยิงฟันเดินกลับบ้าน
แน่นอนว่าเขายังคงฮัมเพลงไปตลอดทาง ตั้งใจไปรออวี๋โย่วเวยตรงหน้าประตูโรงเรียน แล้วจับมือเธอเดินกลับบ้านอย่างชำนาญ
และทั้งหมดนี้ หยางเจี้ยนเห็นอย่างชัดเจน
เรื่องจับมือนี้ ตามคำพูดของฉู่เฟิงก็คือ ฤดูใบไม้ผลิอากาศยังค่อนข้างเย็น การจับมือกันช่วยให้ความอบอุ่น เพิ่มความต้านทานและภูมิคุ้มกันของร่างกายได้
เรียกได้ว่ามีข้อดีมากมาย!
ส่วนคนซื่อสัตย์อย่างฉู่เฟิง จะมีเจตนาร้ายอะไรได้กัน
เขาแค่อยากจับมือเล็ก ๆ เท่านั้นเอง