กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สวีเทียนหมิงตกตะลึงจนคางสั่น ดวงตาเบิกกว้างซีดขาวด้วยความช็อก
เวรเอ๊ย!
เด็กสาวที่อยู่ข้างฉู่เฟิงคือ...
“โอ้โห หัวหน้าห้อง บาดแผลบนหน้าอาการดีขึ้นมากเลยนะ” ฉู่เฟิงยกมือทักทายพลางพูดว่า “เมื่อกี้ทุกคนคุยอะไรกันอยู่ ฉันร่วมด้วยได้ไหม?”
มือของฉู่เฟิงยังคงกุมมืออวี๋โย่วเวยไว้ ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน ใบหน้างดงามของอวี๋โย่วเวยแดงระเรื่อขึ้น รู้สึกทำตัวไม่ค่อยถูก
เธอชอบอยู่คนเดียวมากกว่า...หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ชอบอยู่กับฉู่เฟิง
สวีเทียนหมิงตัวสั่นเทิ้ม เขายกมือขยี้ดวงตาที่ปวดบวม ก่อนเอ่ยว่า “ฉู่เฟิง เมื่อคืนฉันนอนไม่ค่อยหลับ ขอขยี้ตาก่อน”