เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 21 ตั๊กแตนจับจั๊กจั่น นกขมิ้นคอยซุ่ม [ต้น]
เสียงหินประตูลั่นดังสนั่น โบราณสถานมิติลี้ลับแห่งนี้ก็เปิดออกในที่สุด หลงเหลือไว้เพียงฝุ่นควันคลุ้งตลบไปทั่ว
พอกลุ่มควันจางหาย คนที่เหลือทั้งสิบสี่คนก็พากันเดินมุ่งหน้าเข้าไปข้างใน
เพิ่งจะก้าวเท้าเข้ามา ด้านในโบราณสถานแห่งนี้ก็ทั้งกว้างใหญ่โอ่อ่า สองข้างทางเต็มไปด้วยรูปปั้นหินยักษ์ถือดาบยาวถือทวน ปรากฏความสง่างามน่าเกรงขาม ไอพลังพวยพุ่งรุนแรง
นับตั้งแต่ประตูหินเปิดออก กลิ่นอายโบราณเข้มข้นในซากปรักหักพังก็โชยมาปะทะ ที่นี่กว้างขวางราวกับพระราชวังโบราณหลังหนึ่ง
“ซากพระราชวังอลังการเหลือเกิน สมแล้วที่เป็นของยอดฝีมือขั้นมหายานทิ้งไว้”
ผู้บำเพ็ญขั้นก่อแก่นปราณระยะแรกคนหนึ่งอดอุทานไม่ได้ เขาเป็นแค่นายน้อยจากตระกูลเล็กๆ ส่วนผู้บำเพ็ญที่เข้ามาที่นี่ ล้วนเป็นยอดอัจฉริยะจากขุมกำลังใหญ่ทั่วดินแดนบูรพาร้างทั้งสิ้น