เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 20 จอมมารกลับชาติ เซียนจุติผู้เปี่ยมเมตตา
ตอนนี้หน้าทางเข้าซากโบราณโกลาหลไปหมดแล้ว บรรดายอดอัจฉริยะ ศิษย์สำนักเล็ก นักพรตพเนจร และลูกหลานขุนนางมีหน้ามีตาทั้งหลายต่างเปิดศึกตะลุมบอนกันชุลมุน
เพราะถ้าตอนนี้ไม่รีบเข้าไปข้างใน แล้วหมอกพิษตรงนี้เริ่มแผ่ออกมา พวกเขาก็ไม่ได้เข้าใจค่ายกลลึกซึ้งเหมือนกู้เยวียน ทั้งยังไม่ได้มีวาสนาสูงส่งเหมือนพวกหลี่เซียวเหยา หากต้องติดแหง็กอยู่ตรงนี้ก็มีแต่ตายสถานเดียว
พอถึงคราวคอขาดบาดตาย ความรู้สึกผูกพันอันน้อยนิดในยามปกติก็กลายเป็นเพียงควันลอยหายไป ไม่เหลือค่าให้พูดถึง
ทันใดนั้น ร่างในชุดดำก็เดินขึ้นมาข้างหน้าสุดของฝูงชน ก่อนจะขึ้นเสียงพูดดังฟังชัด
“ทุกท่าน ฟังข้าสักคำ!”
กู้เยวียนทำหน้าตาจริงจังแลดูไร้เดียงสา แล้วพูดต่อ “ไม่ปิดบังทุกท่าน ตัวข้าเองพอจะมีความรู้เรื่องค่ายกลอยู่บ้าง ในมือข้ามีค่ายกลหนึ่งที่ช่วยสกัดพิษที่กำลังกระจายตัวอยู่ตรงนี้ได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง”