กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
รถแล่นเข้าเขตบ้านพักอย่างเงียบเชียบ
ก่อนจะจอดลงหน้าบ้านตระกูลฉิน
เย่หมิงท่ามองเขตบ้านพักสองแห่งที่อยู่ด้านนอก สีหน้าของเธอเลื่อนลอยอยู่เล็กน้อย
พริบตาเดียวก็เกือบสิบเอ็ดปีแล้วสินะ!
เธอไม่เคยคิดเลยว่าตอนกลับมา เวลาจะผ่านไปเนิ่นนานถึงเพียงนี้
มือข้างหนึ่งวางทาบลงบนหลังมือของเธออย่างอบอุ่น
“แม่!” ฉินซีเจวี๋ยข่มกลั้นอารมณ์ของตัวเอง
เขาเข้าใจว่าแม่อาจรู้สึกหวาดหวั่นเมื่อใกล้จะได้กลับบ้าน
ดังนั้นเขาจึงค่อย ๆ ส่งต่อกำลังใจให้แม่อย่างเงียบ ๆ
เย่หมิงท่าหันกลับไปมองเขาแล้วยิ้มบาง ๆ “ฉันไม่เป็นไร นายลงรถไปบอกคุณปู่ก่อน ฉันจะเข้าไปดูน้องชายของนายก่อน”