กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
หลังจากครอบครัวนั่งอยู่ด้วยกันราวครึ่งชั่วโมง ฉินจ้งก็เร่งให้ลูกชายทั้งสองไปยืนม้า
“พวกนายสองคนรีบไป พอเสร็จแล้วค่อยไปเรียน”
พอถูกเร่ง ฉินซีหางก็ไม่อยากขยับ
“พ่อ เลื่อนไปพรุ่งนี้ได้ไหม วันนี้ผมอยากอยู่คุยกับแม่อีกหน่อย”
แน่นอนว่าฉินจ้งไม่มีทางเห็นด้วย “ตกลงกันไว้ว่าจะเริ่มตั้งแต่วันนี้ ก็ต้องเริ่มวันนี้ ครอบครัวเราพูดคำไหนคำนั้น ในเมื่อเป็นเรื่องที่ตัดสินใจแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลอะไรให้กลับคำ รีบไปยืนม้า”
“หรือว่านายอยากเป็นคนผิดคำพูด?”
สำหรับฝาแฝดแล้ว คำพูดนี้ร้ายแรงมาก
ฉินซีหางยืดตัวตรงทันที เขาพูดเสียงดังว่า “ผมไม่ใช่คนผิดคำพูดสักหน่อย ยืนม้าก็ยืนม้า”