กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ฉินจ้งไม่สนใจลูกชายคนเล็กที่ค่อนข้างซื่อบื้อ เขาหันไปมองลูกชายคนโต
ฉินซีเจวี๋ยสบตากับพ่อและเข้าใจความหมายของสายตานั้นทันที
เขาถอนหายใจอยู่ในใจ
จากนั้นจึงค่อย ๆ เปิดปากพูดว่า “ผมจะยืนม้าครึ่งชั่วโมงกับนาย”
เมื่อฉินซีหางได้ยินแบบนั้น ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมา “จริงเหรอ งั้นตกลงตามนี้ ห้ามคืนคำ”
ฉินซีเจวี๋ยมองเขาด้วยสายตาเอือมระอาจนแทบดูต่อไม่ไหว
จากนั้นก็เบือนสายตาไปทางอื่น “คุณปู่ ผมไปทำการบ้านแล้ว”
พ่อฉินได้ยินคำพูดของหลานชายคนโต จึงพยักหน้าทันที “ได้ รีบไปเถอะ”
ฉินซีเจวี๋ยสะพายกระเป๋านักเรียนแล้วเดินเข้าห้องไป