กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
เย่หมิงท่าเงยหน้าขึ้น และพบว่าคนที่กำลังชี้หน้าด่าทอเธอคือเฉียวเฟย
เธอไม่ประหลาดใจกับการปรากฏตัวของผู้หญิงคนนี้แม้แต่น้อย
ก็เหมือนแมลงสาบที่ตีไม่ตาย มีโอกาสเมื่อไรก็โผล่หัว พอมีช่องว่างก็รีบมุดเข้ามา
“นี่เธอมองอะไร? หรือฉันพูดผิด? คุณปู่ฉินกับคุณย่าฉินเสียชีวิตทั้งคู่ ทุกคนต่างก็เศร้าเสียใจ เธอเป็นหลานสะใภ้แท้ ๆ ยังมีหน้ามาหลบกินของอยู่ที่นี่อีก?”
เฉียวเฟยมีสีหน้าโกรธจัด ราวกับเย่หมิงท่าทำเรื่องที่ฟ้าดินไม่อาจให้อภัย
เย่หมิงท่าหรี่ตา “ฉันให้หน้าแกมากเกินไปแล้วใช่ไหม!”
เฉียวเฟยเบิกตากว้าง “เธอพูดว่าอะไร?”