ตอนที่ 143 คุณไม่อายบ้างเหรอ?

คุณย่าพูดมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว เย่หมิงท่ารู้ว่าท่านอยากอยู่กับฉินจ้งตามลำพังสักพัก จึงเดินออกไป

เธอยืนอยู่หน้าประตูห้องผู้ป่วย

เจียงโม่ออกมาก่อนหน้านี้แล้ว พอเห็นเย่หมิงท่าเดินออกมาด้วย ดวงตาก็แดงก่ำพลางเดินเข้ามาหา

“พี่เย่!”

น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความน้อยใจ

เย่หมิงท่าฟังออก จึงหันไปมองและพบว่าดวงตาของเจียงโม่แดงก่ำไม่ต่างกัน ราวกับกำลังจะร้องไห้

ทำให้หนังศีรษะของเธอชาวาบขึ้นมา

เธอรับมือกับผู้หญิงที่ร้องไห้แบบนี้ไม่ค่อยไหวจริง ๆ แน่นอนว่านั่นหมายถึงคนที่ไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อเธอ

แต่ถ้าเป็นศัตรูของเธอ ยิ่งร้องไห้น่าเวทนาเท่าไร เธอก็ยิ่งดีใจเท่านั้น

“เป็นอะไร?”