กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
เมื่อรถไฟถึงสถานี เย่หมิงท่าก็แทบรอไม่ไหว รีบลงจากรถไฟทันที
ตอนนี้เธอร้อนใจดั่งไฟสุมอก ทั้งยังกระวนกระวายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เจียงโม่ไม่คิดเลยว่าผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเธอจะลงจากรถไฟที่สถานีแห่งนี้เช่นกัน
เธอรีบตามลงไป
น่าเสียดายที่เพียงเสียเวลาไปชั่วครู่ตอนลงจากรถไฟ ก็ถูกผู้คนเบียดจนมีคนมากมายขวางกั้นอยู่ตรงกลาง
ทางด้านเย่หมิงท่า ทันทีที่ออกจากสถานีรถไฟ ก็มีทหารคนหนึ่งเดินเข้ามาหา “สวัสดี ขอถามหน่อย คุณคือสหายเย่หมิงท่าหรือเปล่า”
เย่หมิงท่ามองทหารคนนั้นแวบหนึ่ง พลันคาดเดาได้ในใจ จึงพยักหน้าทันที “ใช่”
“พี่สะใภ้ นี่คือบัตรประจำตัวของผม ผมมารับพี่สะใภ้ไปโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมผู้การฉิน อ้อ ผมชื่อกงอี้เฟย”