ตอนที่ 110 ตัวสั่นงันงก

เย่หมิงท่าโน้มเข้าไปใกล้หูของเขามากขึ้น ลดเสียงลงจนมีเพียงพวกเขาสองคนที่ได้ยิน “ตู้โดยสาร 06A06B11C ของฉันมีพวกค้ามนุษย์”

พูดจบก็ถอยออกมาทันที

ก่อนหน้านี้หูของตำรวจรถไฟแดงก่ำราวกับกุ้งสุก เพราะทั้งสองคนแทบจะสัมผัสกันอยู่แล้ว แต่พอได้ยินคำพูดนี้ ความร้อนบนใบหน้าของเขาก็จางหายไปในพริบตา

หัวใจที่เต้นเร็วเกินไปกลับมาเต้นเป็นจังหวะอีกครั้ง สีหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้น “ที่คุณพูดเป็นเรื่องจริงหรือ?”

เย่หมิงท่าพยักหน้าอย่างจริงจังเช่นกัน “แน่นอนว่าเป็นเรื่องจริง คุณอย่าเพิ่งแหวกหญ้าให้งูตื่น กลับไปดูกับฉันได้ ตรงนั้นมีเด็กสาวคนหนึ่งหลับตานอนอยู่ คาดว่าน่าจะถูกวางยา”

“คุณ คุณรู้ได้ยังไง?” ตำรวจรถไฟถามอย่างประหลาดใจ

เขาเดินผ่านตู้โดยสารนั้นหลายครั้งแล้ว แต่กลับไม่เคยสังเกตเห็นเลย