กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
“เธอพูดอะไรนะ เรียกฉันไปเช็ดล้างเปลี่ยนเสื้อผ้าให้แม่สามีเธอเนี่ยนะ” เย่หมิงเหม่ยตกตะลึง
เธอถูกเย่หมิงเหมยเรียกตัวมา
แม้ในใจจะไม่ยินยอม แต่มีชนักติดหลังอยู่ในกำมือของเย่หมิงเหมย เธอจึงจำต้องมา
เดิมทีคิดว่าจะมาบอกข่าวของฝางอวี้จวิ้น คิดไม่ถึงว่าจะให้เธอมาปรนนิบัติหญิงแก่ตระกูลฝางที่เป็นอัมพาตคนนี้
ให้เธอมาล้างอุจจาระเปลี่ยนปัสสาวะให้คนเป็นอัมพาตของตระกูลฝางเนี่ยนะ
อ๊ากกก เย่หมิงเหมยเธอเป็นบ้าไปแล้วหรือไง
เย่หมิงเหมยนั่งอยู่ตรงนั้น สีหน้าแววตาเย็นชา “ก็ต้องเรียกแกอยู่แล้ว ตอนนี้รีบไปเปลี่ยนเดี๋ยวนี้ แล้วต่อไป แกต้องมาปรนนิบัติยัยแก่คนนี้ทุกวัน ฉันไม่อยากให้ตัวแกมีกลิ่นเหม็นหึ่งหรอกนะ”
“แก แกอย่าให้มันเกินไปนักนะ ฉันจะไปปรนนิบัติแม่สามีแกได้ยังไง”