ตอนที่ 106 คนอย่างเย่หมิงเหมย

เย่หมิงท่าไม่รู้สึกว่าการที่พวกเธอมาหาถึงที่เป็นเหตุไม่คาดคิดแม้แต่น้อย

อย่างไรเสีย หากพวกเธอไม่มาหาต่างหากถึงจะน่าแปลก

เพียงแต่การที่เย่หมิงเหม่ยมาพร้อมกับเย่หมิงเหมยนั้นเป็นเหตุไม่คาดคิดอยู่เล็กน้อย

เธอไม่ได้เป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน

ตอนนั้นเอง เย่หมิงเหมยก็ขยับตัว

เธอทิ้งตัวคุกเข่าลงตรงหน้าเย่หมิงท่าดังตุบ

น้ำตาไหลอาบสองแก้ม เสียงสะอื้นโศกเศร้า “หมิงท่า ฉันขอร้องคุณ ปล่อยฝางอวี้จวิ้นไปสักครั้งได้ไหม ฝางอวี้จวิ้นจะเป็นอะไรไม่ได้ ถ้าเขาเป็นอะไรไป คนตระกูลฝางคงไม่มีใครอยู่รอด คุณก็รู้ว่าแม่ของฝางอวี้จวิ้นเป็นอัมพาต ส่วนพ่อของเขาขาหัก ยังพักฟื้นอยู่ที่บ้าน ฉันเองก็ไม่มีงานทำแล้ว ครอบครัวของเราทั้งหมดต้องฝากความหวังไว้ที่เขาคนเดียว”