กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 161 เสี่ยวหลงเปาอร่อยที่สุด
เซี่ยเหย่ลืมตาขึ้น มองคนในอ้อมแขน “...”
บ้าจริง!
เขาชินแล้ว
คิดว่ายังเป็นเหมือนเมื่อก่อน
หญิงสาวดูเหมือนจะตกใจอยู่บ้าง เธอนอนคว่ำอยู่บนอกเขา ดวงตากลมโตจับจ้องมองเขาไม่กะพริบ
ผิวเนียนขาวดุจเครื่องเคลือบ ริมฝีปากระเรื่อ กลิ่นหอมกรุ่นโชยมาแตะจมูก
ลูกกระเดือกของเซี่ยเหย่ขยับขึ้นลงอย่างห้ามไม่อยู่ ความปรารถนาพุ่งพล่านขึ้นมาทันที
เขาตกใจจนรีบลุกขึ้น อุ้มเธอไปวางบนโซฟาข้าง ๆ ก่อนอธิบายว่า “ขอโทษ ฉันยังงัวเงียอยู่”
เห็นท่าทางประหม่าแบบนั้นของเขา หัวใจเสิ่นชิงเซี่ยก็พลันบีบรัดอีกครั้ง