กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 160 ความลำเอียงที่ดีที่สุดของเซี่ยเหย่
เซี่ยเหย่เก็บของอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไม่กี่นาทีก็เรียบร้อย
“พักสักหน่อยนะ ถ้าต้องการอะไรก็โทรหาฉัน”
เสิ่นชิงเซี่ยพยักหน้า “ได้”
เซี่ยเหย่เดินออกไป เสิ่นชิงเซี่ยได้ยินเสียงฝีเท้าของเขาเดินลงชั้นล่าง
เธอเริ่มกวาดตามองห้องนี้อีกครั้ง
มันเหมือนกับก่อนที่เธอจากไปทุกอย่าง เป็นห้องที่เธอค่อย ๆ จัดแต่งขึ้นระหว่างคบกัน
เขาไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย
หรือว่าเขาไม่ได้พักห้องนี้?
สิ่งที่เสิ่นชิงเซี่ยไม่รู้คือ หลังจากเธอจากไป เซี่ยเหย่ก็ย้ายกลับมาพักในห้องนี้ เพียงแต่เขาไม่อยากทำให้ข้าวของทุกชิ้นในห้องเสียหาย จึงนอนกับพื้นโดยตรง