กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228 ล่องลอย
เหยี่ยวไห่ตงชิงบินวนอยู่กลางอากาศครู่หนึ่ง ก่อนจะโฉบลงมาเกาะบนแขนที่ชายชรายกขึ้น ชายชราสวมเสื้อคลุมขนสัตว์สีดำ ยื่นมือออกไปลูบขนสีพื้นขาวแต้มจุดดำบนแผ่นหลังของเหยี่ยวไห่ตงชิง พลางถามว่า “ส่งข่าวกลับมาหรือยัง?”
แม้เสียงของเขาจะชรา แต่กลับแฝงความเย็นเยียบชวนให้ผู้คนขนลุก ยิ่งอากาศเวลานี้หนาวจัด ชายชุดดำที่คุกเข่าข้างเดียวอยู่ตรงหน้าเขาก็อดสั่นเทาเล็กน้อยไม่ได้
“เรียนเจ้านาย ส่งข่าวกลับมาแล้วขอรับ”
ในช่วง 2 ปีมานี้ นิสัยของเจ้านายยิ่งทารุณโหดร้ายขึ้นทุกที คงเป็นเพราะกังวลว่าตัวเองเหลือเวลาอีกไม่มาก แต่เรื่องใหญ่ก็ยังไม่สำเร็จ จึงร้อนใจอยู่ในอกกระมัง
ชายชราหมุนตัวเดินเข้าไปในห้อง เหยี่ยวไห่ตงชิงทะยานขึ้นจากแขนของเขา ไปเกาะบนคานไม้ใต้ระเบียง