เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 199 ของวิเศษ
ฟองก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในโคล่าซ่าซ่านอยู่เต็มปาก ราวกับเข็มเล็ก ๆ ทิ่มแทงไปทั่ว ก๊าซที่แยกตัวออกมาพุ่งขึ้นโพรงจมูกตรงไปถึงสมอง เขาอยากกลืนแต่ก็กลืนรวดเดียวไม่ลง จึงรีบยกข้อศอกขึ้นบังปาก
จางเสี่ยวฮุยคว้าชามน้ำแกงเปล่าที่อยู่ข้าง ๆ มายื่นให้ตรงปากเขาอย่างว่องไว “บ้วนใส่ชาม”
เว่ยจิ้งรับชามเปล่ามา หันหลังแล้วบ้วนโคล่าออกมา จากนั้นก็ไออย่างห้ามไม่อยู่ จางเต๋อหยวนยื่นมือไปช่วยลูบหลังให้
หลังจากวุ่นวายอยู่พักใหญ่ เว่ยจิ้งจึงหันกลับมาด้วยใบหน้าแดงก่ำ พลางมองโคล่าแล้วกล่าวว่า “โคล่านี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ!”
“เมื่อครู่แม่ฉันก็บอกแล้วไง ให้จิบชิมก่อน อย่าดื่มคำใหญ่ ๆ ก็ไม่ฟังคำผู้ใหญ่ สุดท้ายก็ต้องลำบากตรงหน้า” จางเสี่ยวอิงกล่าว น้ำเสียงเจือแววดุเล็กน้อย
“ได้ คราวหน้าข้าจะระวัง” เว่ยจิ้งยิ้มน้อย ๆ พลางพยักหน้า