กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 198 โคล่า
เขาควรจะพูดว่า “ไม่เป็นไร เจ้าหัวเราะเถอะ” หรือเปล่า?
จางเต๋อหยวนขอโทษเว่ยจิ้งอย่างกระอักกระอ่วน “ลูกสาวข้าเสียมารยาท ทำให้แม่ทัพเว่ยเห็นเรื่องน่าขันแล้ว”
เว่ยจิ้งกล่าวอย่างสงบนิ่งว่า “ไม่เป็นไร แต่หมอจางน้อยหัวเราะแบบนี้จะหยุดได้หรือไม่?”
เขาเคยเห็นนางหัวเราะจนแทบชักมาแล้ว ยังดีที่จางเสี่ยวฮุยมาถึงทันเวลาและช่วยหยุดเสียงหัวเราะของนางไว้
“ต้องให้คนนอกช่วย” จางเต๋อหยวนพูดพลางกำลังจะเข้าไปช่วยหยุดหัวเราะให้ลูกสาว แต่จางเสี่ยวฮุยลุกเดินเข้าไปก่อนแล้ว
เหล่าองครักษ์ที่ระเบียงนอกห้องก็กลั้นหัวเราะไม่อยู่เช่นกัน
โอ๊ย! เกือบกลั้นไม่ไหวแล้ว หมอจางน้อยช่วยหัวเราะแทนพวกเขาออกมาเสียที