กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 166 น่าอิจฉา
ที่คนสกุลจางยังไม่กลับก็เพราะเสี่ยวฝูจื่อกำชับให้รอเขามารับแล้วค่อยไป อย่างไรเสียเมื่อเช้าเสี่ยวฝูจื่อเป็นคนขับรถม้ามารับพวกเขาสามคนมาที่นี่ พวกเขาไม่มีรถติดตามมาด้วย จะให้เดินกลับไปตลอดทางก็คงไม่ได้ หลี่หลานเป็นหญิงตั้งครรภ์นะ
อย่างไรพวกเขาก็ไม่รีบร้อน พักอยู่ในเรือนพักรับรองทางการ แถมยังมีอาหารพร้อมให้กิน แม้รสชาติจะไม่ค่อยถูกปาก แต่พวกเขาก็ไม่มีที่ทำอาหารนี่นา!
ถึงจางเสี่ยวฮุยกับจางเสี่ยวอิงจะเข้ามาเมืองหลวงเพราะหน้าที่ราชการ ตามหลักแล้วก็พักอยู่ในเรือนพักรับรองทางการได้ตลอด แต่เพื่อให้หลี่หลานได้รับสารอาหารเพียงพอ พวกเขาก็ควรรีบหาบ้านเหมาะ ๆ เช่าอยู่
อยู่บ้านของตัวเอง แม้จะเป็นบ้านเช่า ก็สะดวกกว่าพักในเรือนพักรับรองทางการมาก