กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151 หญิงปีศาจ
เว่ยกั๋วกงมองฮูหยินที่อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมานานเดินออกจากห้องไปด้วยความเดือดดาลอย่างเงียบ ๆ โดยไม่เอ่ยห้าม
การเอ่ยห้ามมีแต่จะราดน้ำมันลงบนกองไฟ นี่คือประสบการณ์ล้ำค่าที่เขาได้จากชีวิตคู่ยาวนาน อีกอย่าง เขาก็อยากถามรายละเอียดจากองครักษ์ที่ติดตามอยู่ข้างกายบุตรชายทุกวันตามลำพังด้วย
“ข้าถามเจ้า เจ้าห้าคิดอย่างไรกันแน่กับหมอจางน้อยคนนั้น?” เว่ยกั๋วกงถาม น้ำเสียงทรงอำนาจโดยไม่ต้องแสดงความเกรี้ยวกราด
“เรียนท่านกั๋วกง ผู้น้อยไม่กล้าคาดเดาความคิดของคุณชายจริง ๆ ขอรับ” เว่ยอู่อีตอบอย่างฝืนใจ
ต่อให้รู้ก็ไม่กล้าพูดหรอก! ถ้าไม่พูด เว่ยกั๋วกงก็คงไม่พอใจ แต่ถ้าพูด คุณชายคงถลกหนังเขาแน่