กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 139 น่าตกตะลึง
พอมีคนแล้วก็เริ่มลงมือได้ คนเป็นร้อยคนอาจจะสอนค่อนข้างยาก แต่ในยุคที่ยังไม่มีเครื่องเสียง ต่อให้เป็นที่โล่งกว้างก็ยังดูไม่มากนัก ลองนึกถึงคณะนักร้องประสานเสียงนับพันคนบนจัตุรัสเทียนอันเหมินตอนสวนสนามสิ ช่างองอาจและทรงพลัง ร้องกันสนั่นก้องฟ้า!
“ไหน ๆ ก็มาแล้ว ลองเรียนไปพร้อมกันก่อนเถอะ!” จางเสี่ยวอิงถูมือ ยิ้มตาหยีพูดว่า “ถ้าร้องประสานเสียงได้พร้อมเพรียง ยิ่งคนเยอะก็ยิ่งดี ทุกคนลองร้องตามฉันสักสองประโยคก่อน มา ตั้งใจนะ!”