กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78 ใจหายวาบ
ทุกคนหันไปมองตามเสียงด้วยความโมโห ก็เห็นบุรุษท่าทางคล้ายบัณฑิตคนหนึ่งกำลังลนลานเช็ดน้ำชาที่หกบนโต๊ะข้างมุมห้อง ชายสองคนท่าทางเหมือนชาวนาที่นั่งข้างเขาหน้าซีดเผือด นั่งนิ่งทำอะไรไม่ถูก ส่วนชายอีกสามคนที่นั่งร่วมโต๊ะกับพวกเขาก็มองมาด้วยสายตาขุ่นเคือง
จางเต๋อหยวนรู้สึกได้ถึงสายตาตำหนินับไม่ถ้วนที่มองมา เขารีบลุกขึ้นยิ้มประจบ คำนับผู้คนรอบด้าน แล้วคำนับขอโทษนักเล่านิทานที่อยู่บนเวทีจากระยะไกล ก่อนนั่งลงเก็บถ้วยชาบนโต๊ะที่กระจัดกระจาย
พนักงานร้านเดินเข้ามาเติมน้ำชาในกาน้ำให้พวกเขา บนใบหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน