กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 บุกค่าย
ผู้ที่ควบม้านำหน้าเป็นแม่ทัพน้อยสวมเกราะเงิน ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเย็นชาเยี่ยงน้ำแข็งพันปี ดาบยาวในมือกวัดแกว่งผ่านไป หมอกเลือดพลันฟุ้งกระจายขึ้นมา
พวกหูป่าเถื่อนขวัญหนีดีฝ่อ ขาอ่อนแรงจนไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าควรต่อต้านอย่างไร
กองทัพธงดำสองพันนายดูราวกับภูตผีร้ายที่พรากชีวิตสองพันตน บุกฟาดฟันพวกหูป่าเถื่อนในค่ายราวกับหั่นผักหั่นแตง เก็บเกี่ยวชีวิตพวกหูป่าเถื่อนได้อย่างง่ายดาย
นายทหารพวกหูป่าเถื่อนบางคนคิดจะต่อต้าน แต่ท่ามกลางสถานการณ์วุ่นวายเช่นนี้จะทำได้ง่ายอย่างไร พวกเขาจึงได้แต่ฉวยจังหวะชุลมุนพาทหารคนสนิทหนีไป ทว่าประตูค่ายทหารถูกทหารที่แตกตื่นขวางไว้แล้ว จึงต้องหนีไปอีกทาง