เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 การเกิดใหม่
ดูท่าปีศาจตนนี้จะไม่กินคน แถมยังช่วยชีวิตคนด้วย
ไม่สิ นางไม่เพียงช่วยคน แต่ยังช่วยนกอีกด้วย บางทีสัตว์บกก็คงช่วยเหมือนกัน
เมื่อนึกถึงวันแรกที่พบกัน ประโยคที่แม่นางจางตะโกนอย่างเดือดดาลขณะวิ่งว่า “อย่ามาแตะนกของข้า” เว่ยจิ้งก็อดยิ้มออกมาไม่ได้
จางเสี่ยวอิงไม่รู้ว่าตนกลายเป็นปีศาจในสายตาคนอื่นไปแล้ว ตอนนี้เธอกำลังใช้มีดผ่าตัดกรีดผิวหนังและชั้นไขมันใต้ผิวหนังของหญิงคลอดบุตร
การผ่าคลอดครั้งแรกที่ลงมือจริง นางต้องเป็นผู้ลงมีดด้วยตัวเอง ไม่มีอาจารย์คอยชี้แนะอยู่ข้าง ๆ และไม่มีผู้ช่วยมืออาชีพคอยสนับสนุน จะบอกว่าไม่ตื่นเต้นก็คงโกหก
แต่เธอจะยอมให้ตัวเองลนลานไม่ได้เด็ดขาด เพราะชีวิตสองชีวิตอยู่ในมือเธอ
เธอนึกทบทวนขั้นตอนการผ่าตัดที่จำลองไว้ในหัวทุกคืน ใช้ผ้าก๊อซซับของเหลวที่ซึมออกมาให้แห้ง แล้วบอกเซียวหยวนจิ่นว่า “จับไว้ให้มั่น อย่าปล่อยให้แผลปิดเข้าหากัน”
เธอสัมผัสได้ชัดเจนว่าเด็กสาวคนนี้กำลังประหม่า เพราะมือของนางสั่นอย่างควบคุมไม่ได้
“เธอทำได้ดีมาก” จางเสี่ยวอิงชมจากใจจริง