เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 496 ……เซียนไร้นาม……เป็นท่านหรือ?
คำว่า “พี่ชาย” ที่เย่ชิงเหยียนเอ่ยออกมาเบา ๆ นี้ เมื่อตกถึงหูของมู่ฉางหยวนแล้ว กลับทำให้มู่ฉางหยวนรู้สึกเหมือนเวลาสถานที่ปั่นป่วนปนกันไปหมด
ประการแรกก็คือ ไม่ได้ยินมานานเกินไปแล้ว อีกทั้งเสียงยังไม่เหมือนเสียงดั้งเดิมของซีเอ๋อร์
ประการถัดมาก็คือ—น้องสาวของเขาจริง ๆ แล้วไม่เคยเรียกเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเช่นนี้เลยสักครั้ง
เรื่องนี้ก็ทำให้มู่ฉางหยวนอดรู้สึกซาบซึ้งใจไม่ได้
ทว่า ขณะที่เขายังจมอยู่ในความรู้สึกซาบซึ้งอันหายากนี้ เสียงหนึ่งที่ช่างทำลายบรรยากาศเหลือเกินก็ดังขึ้น—
“เจ้านาย ที่นี่ลมค่อนข้างแรง เจ้านายจะรู้สึกหนาวไหม? ให้ข้าช่วยเจ้านายอุ่นอุ่นดีหรือไม่?”
เย่ชิงเหยียนไม่พูดพร่ำทำเพลง ผลักมู่ฉางหยวนออกไป รีบกล่าวว่า “ข้าไม่หนาว หรือว่าเจ้ารู้สึกหนาว? ร่างกายเจ้าเปราะบางเช่นนี้ ก็ไม่ควรมาอยู่ในที่สูงขนาดนี้จริง ๆ!”
มู่ฉางหยวน: “……”