0495

⬢⬢⬢

ตอนที่ 495 พี่น้องแท้ๆ ยากนักจะได้จำกันได้ มิใช่ว่าควรกอดกันสักหน่อยหรือ?

มู่ฉางหยวนเคยคิดว่าเย่ชิงเหยียนรู้ความจริงแล้ว และก็เคยคิดว่าบางทีนางอาจยังไม่รู้ว่าเรื่องราวเป็นมาอย่างไร

ย่อมเคยคิดเช่นกันว่าในภายหน้าจะจำกันกับนางอย่างไร จึงจะสามารถลดอันตรายลงได้มากที่สุด และลดความสะเทือนใจที่เกิดหลังจากที่นางรู้ความจริงลงได้

แต่กลับคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่า เขามานั่งใคร่ครวญอยู่ที่นี่ตั้งครึ่งค่อนวัน เสียงเรียก ‘พี่ชาย’ คำนั้นของนาง จะทำให้เขาถึงกับไปไม่เป็นเลยจริงๆ

หลังจากไออย่างรุนแรง สายตาอันเย็นเยียบของมู่ฉางหยวนก็กวาดมองไปรอบด้านทันที ครั้นแน่ใจแล้วว่าบริเวณโดยรอบไม่มีผู้ใด สีหน้าอันเย็นชาของเขาจึงค่อยผ่อนคลายลงบ้างเล็กน้อย