เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 388 โลกบำเพ็ญแห่งนี้ เป็นบ้าจนกลายเป็นสภาพที่พวกเขาดูไม่ออกแล้วจริง ๆ
ยิ่งเดินลึกเข้าไป พลังมรณะก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น
โครงกระดูกขาวโพลนที่พบเห็นได้ทุกหนแห่งก็ยิ่งมีมากขึ้น
มีทั้งกระดูกขาวร่างมนุษย์ และยังมีกระดูกขาวร่างอสูรขนาดใหญ่มหึมาหาใดเปรียบ
กระดูกขาวเหล่านี้ ทุกคนคาดเดาว่าอาจเป็นซากกระดูกของอสูร
ทว่าใช่ว่าบนกระดูกขาวทุกร่างจะมีอาวุธเวท บางส่วนเหลือเพียงซากกระดูกเยียบเย็น ไม่มีสิ่งใดเลย
เหล่าผู้ฝึกตนของสำนักใหญ่ต่าง ๆ ล้วนตั้งหน้าตั้งตาอยากได้เพียงอาวุธเซียน ครั้นเวลาผ่านไป ก็ยิ่งเดินเร็วขึ้นเรื่อย ๆ
มิใช่เพียงสำนักใหญ่ นิกายเทพสมุทรมายาภายใต้การนำของสองผู้อาวุโสระดับเซียนจุน ก็เดินเร็วมากเช่นกัน
ครานี้ ศิษย์ของนิกายเทพสมุทรมายาในที่สุดก็ได้สัมผัสความรู้สึกเชิดหน้าชูตาเช่นนั้นกลับคืนมาแล้ว