0387

⬢⬢⬢

ตอนที่ 387 รู้สึกเสียใจเหลือเกิน... เสียใจสารพัด... (รวมสองตอนเป็นหนึ่งเดียว)

เย่ชิงเหยียนสงสัยว่าอวี๋เจิ้งหยางจงใจทำเช่นนี้

เจ้านี่คงจะระแวงมานานแล้วว่าคุณปู่ทั้งสองมีความเกี่ยวข้องอันใดกับสำนักอู๋จี๋หรือไม่ ทว่าในฐานะศิษย์รุ่นหลัง เขาจึงไม่สะดวกที่จะซักถามทั้งสองตรงๆ

ด้วยเหตุนี้จึงอยากใช้วิธีนี้เปิดโปงการปลอมแปลงของบรรพชนทั้งสอง

แน่นอนว่าไม่ตัดความเป็นไปได้ที่อวี๋เจิ้งหยางคิดจะยอมแลกชีวิตให้พังพินาศไปด้วยกัน

นับตั้งแต่ทั่วป๋าหมิงซวี่ตายไป อวี๋เจิ้งหยางก็แปรพักตร์สู่ด้านมืดจนถึงขั้นอยากให้ทุกสำนักในโลกบำเพ็ญต้องฝังร่วมไปพร้อมกับอาจารย์ของตน

หากมีโอกาสเล่นงานนิกายเทพสมุทรมายาให้ตายตกไปได้ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะก่อเรื่องให้มากความขึ้นสักนิดเลย

เย่ชิงเหยียนเองก็สังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ในชั่วพริบตาที่สายตาของคุณปู่ทั้งสองสบเข้ากับนาง มันช่างน่ากระอักกระอ่วนใจยิ่งนัก

พวกเขากระทั่งไม่กล้าสบสายตากับเย่ชิงเหยียนนานเกินไป จึงรีบเบนสายตาหนี ราวกับอยากจะทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น