0303

⬢⬢⬢

ตอนที่ 303 อายุยังน้อยของข้าก็ยังอายุน้อยอยู่

แม่น้ำโลหิตกลับสู่ความสงบอีกครั้ง

เย่ชิงเหยียนที่ถูกปลาประหลาดกลืนหายไปนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย

มู่อี้กว้าตาแดงก่ำ “เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้… เหตุใด… ก่อนข้าออกจากบ้าน ข้าคำนวณให้ศิษย์น้อยแล้ว อันตรายมีอยู่จริง แต่ไม่ถึงขั้นเป็นอันตรายต่อชีวิต…”

เมิ่งอวิ๋นก็อดใจหายไม่ได้ น้ำตาคลอ “คนคำนวณสู้ฟ้าลิขิตไม่ได้ บางที นี่อาจเป็นชะตาของชิงเหยียน”

เวินจิ่งซานก็เศร้าใจไม่แพ้กัน ไม่เพียงแต่เสียใจเพื่อเย่ชิงเหยียน แต่ยังเสียใจที่สำนักอู๋จี๋ต้องสูญเสียประมุขนิกายรุ่นเยาว์เช่นนี้ไป

เขาหาผู้สืบทอดที่ดีเช่นนี้ได้ยากนัก เขาง่ายหรือ?

ชั่วขณะนั้น น้ำตาชราก็ไหลอาบหน้า