กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 126 ไม่น่าเชื่อ! เหลียงฝานฝึกคัมภีร์ดอกทานตะวันงั้นหรือ?
“กฎศิษย์ อริยะสั่งสอน เริ่มต้นที่ความกตัญญูและพี่น้อง ต่อมาคือความซื่อสัตย์และเชื่อถือได้
รักมวลมนุษย์และใกล้ชิดผู้มีเมตตา หากมีกำลังเหลือจึงค่อยศึกษาเล่าเรียน
พ่อแม่เรียกขาน อย่าได้ชักช้า พ่อแม่สั่งการ อย่าได้เกียจคร้าน……”
นับตั้งแต่เสี่ยวฉินชวนโน้มน้าวอาจารย์หว่านได้ อาจารย์หว่านก็กำหนดแผนการเรียนให้เกาซื่อ
เวลานี้อาจารย์หว่านเริ่มสอนพระสูตรปฐมศึกษาให้เกาซื่ออย่างเป็นทางการ น่าเสียดายที่เขาคุ้นเคยกับความก้าวหน้าในการเรียนแบบหนึ่งวันพันลี้ของเสี่ยวฉินชวนไปเสียแล้ว ความก้าวหน้าของเด็กธรรมดาอย่างเกาซื่อจึงทำให้อาจารย์หว่านรู้สึกทนไม่ไหวเล็กน้อย
นี่ไม่ควรจะเป็นอัจฉริยะสวรรค์ประทานอีกคนหรอกหรือ? เหตุใดจึงแสดงออกมาธรรมดาเช่นนี้?
อาจารย์หว่านรู้สึกจนปัญญาจริง ๆ มันเหมือนกับว่าเขาคิดว่าเป็นผู้เล่นระดับราชาเซิร์ฟเวอร์ที่มาลงแรงค์ ออกลีลาท่าทางดุดันราวกับพยัคฆ์ แต่สถิติกลับเป็น 0-5 ใครจะไปทนไหวกัน?
ยังดีที่อาจารย์หว่านไม่มีโรคหัวใจ ไม่อย่างนั้นเกรงว่าคงถูกสภาวะจิตใจที่ขึ้น ๆ ลง ๆ นี้เล่นงานจนสิ้นใจตายไปแล้ว