กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 120 วิชาดาบพริ้วไหว? งั้นเจ้าจะแบกโลงศพไปทำไม?
จวนตระกูลฉิน
ฮูหยินฉินและคนอื่น ๆ มีสีหน้าตื่นตระหนก อดไม่ได้ที่จะดึงตัวเสี่ยวฉินชวนเข้ามาใกล้แล้วถอยหลังไปหลายก้าว มองดูคนคลั่งยุทธ์ทั้งสองด้วยความหวาดกลัว
เห็นเพียงเส้นผมของคนคลั่งยุทธ์ปลิวไสวขึ้นมาเองโดยไม่มีลม อานุภาพระดับมหายอดปรมาจารย์กำลังจะปะทุขึ้น องค์ชายสองมีสีหน้าจนใจ ท่านอย่าทำอะไรก็โมโหร้ายสิ ตอนนี้ใช้กำลังไม่ได้นะ
“ประมุขใหญ่ ใจเย็นก่อน ท่านยังอยากไปพบอาจารย์ของท่านอยู่ไหม?”
ทันทีที่จื่ออวี๋พูดประโยคนี้ อานุภาพของคนคลั่งยุทธ์ก็ชะงักลง จากนั้นก็สงบลง อานุภาพหายไปจนดูธรรมดาสามัญ โกวอวี้ถังในเวลานี้ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“มีจุดอ่อนก็ดี ในเมื่อพวกเราสู้กันไม่ได้ ข้าก็ไม่ต้องกังวลแล้ว ศิษย์คนนี้ข้าจองตัวแน่”
โกวอวี้ถังตัดสินใจแน่วแน่ในใจ อัจฉริยะที่เส้นลมปราณทั้งแปดเปิดสมบูรณ์เช่นนี้ร้อยปีจะพบสักครั้ง ศิษย์แบบนี้ถ้าไม่รู้ก็แล้วไป แต่ถ้าเจอแล้วไม่รับเป็นศิษย์ ก็คงโง่เต็มที
ต้องรู้ไว้ว่าไม่เพียงแต่ในพระราชวังที่แม่สามารถอาศัยลูกเพื่อสร้างฐานะได้ ในยุทธภพก็เช่นกัน หากศิษย์ได้ดิบได้ดี อาจารย์ก็ได้รับประโยชน์มหาศาลเช่นกัน
แม้ตอนนี้คนคลั่งยุทธ์จะไม่อยากลงมือแล้ว แต่สายตาที่มองโกวอวี้ถังกลับเต็มไปด้วยจิตสังหาร