กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 119 กราบอาจารย์? ไม่ นี่มันแย่งศิษย์กันชัด ๆ!
ตอนที่เหลียงฝานกลับถึงบ้าน เขามีสีหน้าพึงพอใจอย่างยิ่ง ส่วนปฏิกิริยาของโก่วจื่อคือ เจ้านายพอใจ ข้าก็พอใจ
เหมือนกับชาติก่อนไม่มีผิด การเรียนทำให้แม่ของฉันมีความสุข แม่มีความสุข ทั้งครอบครัวก็มีความสุข
เฮ้อ มีเจ้านายแบบนี้ หัวใจของฉัน โอ๊ยตาย ต้องคอยเอาใจเขาฝ่ายเดียวแล้ว
เหลียงฝานที่ไม่รู้เลยว่าโก่วจื่อกำลังแอบนินทาตนอยู่ในใจนั้น รู้สึกพึงพอใจอย่างมาก คนทั้งเมืองหลวงแห่งนี้ถือว่ารู้จักผิดชอบชั่วดี ในเมื่อเป็นเช่นนั้นเขาก็จะไม่แสร้งทำเป็นไม่รู้
ในเมื่อมีสิทธิ์ที่จะเดินทางลัด ทำไมจะไม่เดินล่ะ? ไม่อย่างนั้นจะมีพลังไร้เทียมทานนี้ไว้ทำไม?
รู้อยู่เต็มอกว่าเพียงแค่พูดคำเดียว ก็มีคนคอยวิ่งวุ่นจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยแล้ว ยังต้องลงมือทำเองจนวุ่นวายไปหมดกว่าจะทำสำเร็จอีก ทำไปทำไมกัน?
นั่นไม่ใช่ความขยันหมั่นเพียร แต่มันคือความโง่
โก่วจื่อ อีกสองวันพวกเราก็จะได้กินบะหมี่ที่ถูกใจตลอดเวลาแล้ว ดีใจไหม?
โฮ่ง